Δυο φίλοι...δυο δέντρα

security

Κάποτε δυο φίλοι αγαπημένοι αλλά και πολύ φτωχοί κάθονταν σε ένα χωράφι και ονειρευόντουσαν τι θα κάνανε αν είχαν μία ευκαιρία στη ζωή τους να ευχηθούν.

Ο Θεός άκουσε αυτά που συζητούσαν και τότε παρουσιάστηκε μπροστά τους και τους έδωσε από ένα δενδράκι, είπε και στους δυο να το φυτέψουν και όταν το κάνουν να ευχηθούν το δεντράκι τους να τους δίνει ό,τι καρπό φανταζόντουσαν…μέχρι να έρθει κάποτε να τους το πάρει πίσω!

Ο ένας λοιπόν φύτεψε το δένδρο και ζήτησε να του δίνει λίρες για καρπό...! Ο άλλος ξενύχτησε για να σκέπτεται την ευχή που θα έκανε…! Μετά το έβαλε στη γη, σκέπασε με φροντίδα τις ρίζες και του ζήτησε…φίλους.

Τα δένδρα μεγάλωσαν και έδωσαν καρπούς..

Οι λίρες γέμιζαν κάθε μέρα το χώμα κάτω από το δέντρο και ο πρώτος τις μάζευε με μεγάλη λαχτάρα σε σωρούς… Άρχισε να κοιτά ολόγυρα του και φοβόνταν ότι κάποιος θα τον έβλεπε και θα τον λήστευε. Έπαψε να μιλά ακόμα και στον παιδικό φίλο του, έκανε λοιπόν λάκκους και έθαβε τις λίρες ...και κάθε μέρα το ίδιο πράγμα…σκάψιμο, φόβος και αγωνία.

Νύχτα και μέρα ήταν φρουρός στο δένδρο του, δεν έτρωγε, δεν κοιμότανε…ούτε στην οικογένεια του δεν πήγαινε.

Ο άλλος κάθε μέρα έβλεπε στη ρίζα του δένδρου του και έναν φίλο που άκουγε τα προβλήματα του, τον βοηθούσε στο σκάψιμο στο χωράφι του και κάθε μέρα γινόντουσαν όλο και περισσότεροι. Γέμισε φίλους το σπίτι του , μοιραζότανε το φαγητό του κι οι φίλοι του αν και φεύγανε για να κάνουν τη ζωή τους, ήταν  πάντα δίπλα του τον βοηθούσαν με κάθε τρόπο όποτε είχε ανάγκη.

Του έμαθαν πολλά, αντάλλαξαν ιδέες, του στάθηκαν στις δύσκολες στιγμές και χάρηκαν στην κάθε χαρά του.

Ένα βράδυ παρουσιάστηκε ο Θεός να πάρει πίσω τα δένδρα. Ο πρώτος πήρε το τουφέκι του να φυλάξει την περιουσία του. Το θαμμένο θησαυρό του. Ήταν γέρος πια χωρίς κανέναν άνθρωπο δίπλα του…ούτε την οικογένειά του.

Ο Θεός τότε του είπε:

-Δεν ήρθα μόνο για το δένδρο. Ήρθα να πάρω κι εσένα μαζί μου.
- Μα γιατί είσαι άδικος Θεέ μου… Δεν χάρηκα τις λίρες που μου έδωσες.
- Χάρηκες ότι ..ήθελες να χαρείς παιδί μου. Έκανες την επιλογή σου. Όταν δεν μοιράζεσαι κάτι ουσιαστικά δεν το ζεις. Έλα τώρα μαζί μου και άσε τις λίρες να τις χαρούν οι άλλοι..

Ο άλλος φίλος είδε το Θεό, προσκύνησε μπροστά του και τον ευχαρίστησε.
-Θεέ μου σε ευχαριστώ. Γέμισες τη ζωή μου, μου χάρισες χαρά, αγάπη και φίλους. Τα έζησα όλα.. είμαι έτοιμος να έρθω μαζί σου. Αφήνω πίσω στην οικογένεια μου ότι πιο πολύτιμο υπάρχει. Ανθρώπους να τους σταθούν και να τους αγαπούν.

Τους φίλους της ζωής μου…

Πάνος Νίκας