Η Τραγικότητα του ανθρώπου


Πάρα πολλοί είναι εκείνοι που περνούν τη ζωή τους εδώ στη γη χωρίς να σκεφθούν ότι κάποια στιγμή αργά ή γρήγορα θα φύγουν για την αιωνιότητα.

Μια αιωνιότητα βεβαίως με δυο εκ διαμέτρου αντίθετες όψεις. Βλέπετε τακτοποιούν όλες τις υποθέσεις τους εδώ στη γη, χωρίς να σκεφθούν και να ετοιμαστούν για την αναχώρησή τους στον ουρανό. Μάλιστα φτιάχνουν και πολύ νωρίς τα κενοτάφια τους, καινούς με ωραίο μάρμαρο και στολισμένους με πάμπολλα λουλούδια. Αν φρόντιζαν έτσι και για την ψυχή τους δεν θα γινόταν λόγος για αυτήν την ματαιοδοξία τους, αλλά δυστυχώς μεγάλη μάζα ανθρώπων αδιαφορεί για την κάθαρση της ψυχής τους που είναι και το σπουδαιότερο.

Απ'τους Αγίους Πατέρες και λοιπούς πνευματικούς ανθρώπους βλέποντας και ξέροντας αυτή τη κατάσταση βγαίνει μια κραυγή αγωνίας θλίψης και αναστεναγμού όταν τονίζουν, ''Ότι στον κόσμο τίποτα περισσότερο δεν είναι τραγικό όσο η αδιαφορία της κάθε ψυχής για την σωτηρία της.'' Μην κάνουμε και μεις το ίδιο λάθος. 

Ας αγωνιστούμε όπως οι Άγιοι. Και αυτοί ξεκίνησαν με το δεδομένο πως μπροστά στο Θεό όλοι είμαστε αμαρτωλοί. Η προσπάθεια σιγά σιγά ώστε να κοπούν τα πάθη μας και το θελημά μας θα εκτιμηθεί και θα προσφερθεί δύναμη και κουράγιο για ανέβασμα πλέον των αρετών.

Η πνευματική ανάβασις και πορεία στον δρόμο του Κυρίου και των ακολουθώντας Αυτόν μπορεί να φαίνεται δύσκολος, αλλά σε καμία περίπτωση ακατόρθωτος. Η σωτηρία της ψυχής που είναι πολύ μεγάλο πράγμα πρέπει να στροβιλίζει συνέχεια τον νου ώστε να τον κατευθύνει σε πορεία με σήμανση τις αγαθοεργίες, ελεημοσύνες, παρήγορο λόγο, συμπαράσταση στον συνάνθρωπο, μετάνοια, εξομολόγηση Θεία Κοινωνία...